جان خالی...

[Black white]

خسته ام این روزها انگار جانم خالی است
از کمی احساس آرامش روانم خالی است

تا می آیم با نوشتن رنج را کمتر کنم
باز می بینم که از تسکین زبانم خالی است

هرچه این پیرنگ را بنویسم از نو باز هم
بی وجودِ شخص اول داستانم خالی است

مثل یک میخانه ی بد مست از غم ها پرم
پیک بعدی را بیاور استکانم خالی است

وسعتِ غمگینی ام ام این بار بی اندازه است
آرشی هستم که می دانم کمانم خالی است
...