تقدیم به ستاره شبهایم .... عزیزم

[دالامپر]

و من ! مهراوه من،

همچون شمع که همه هستی خویش  را در کار گریستن ، قطره قطره میگذارد و می‌بارد ، همه هستی خویش را کلمه به کلمه خواهم ساخت و در ستایشت خواهم سرود و چنان قامت زیبای تو را ای آفتاب ! در زیر باران ترانه‌ها و غزلهای زیبا و پر شکوهم غرقه سازم تا ... تا این ؛ بی توئی ؛ سیاه و خالی را از ؛ تو ؛ لبریز کنم ، تا بر سیمای زشت و بیگانه این دیار غربت ، رنگی از رنگهای دیارمان و خطی از خطهای سرزمین خودمان رسم کنم !

ای میهن افسانه‌ایی من ! شوق تو زیستن را در این جا دشوار کرده ، وسوسه تو بر روی زمین مرا آرام نمیگذارد ؛ انتظار ؛ گم کردن توست و ؛ غم؛  ، داغ بی تو ماندن . ؛ عشق ؛  آرزوی تو و ؛ غربت ؛ غم دوری توست .

[Topaz]

8 ساعت قبل، حواصیل گفته است: