دیالوگ های ماندگار ؛

[فندق]

روحی ساده داشت که در پیچیدگی زندگی گرفتار شده بود و می‌خواست بازگردد به دریاها، به ابرها، به آسمان‌های دور.

[فندق]

نمی‌خواهم مزاحم غم‌هایت شوم و یا حتی تنهایی کوچک و صمیمی‌ات را از تو بگیرم؛ تنها می‌خواهم مانند آسمانی سیاه، کرانه‌های اندوهت را در آغوش بگیرم و بدانم که ستاره‌ای واقعی در دل خود دارم.

[فندق]

حسی به چیزی نداشت؛ اما از جایی مبهم رنج می‌کشید. دردی بی‌نام، آرام و مدام که به موسیقی متن غم‌انگیز زندگی‌اش تبدیل شده بود.

[فندق]

یک جوری می‌گویند که " امیدها را در چاه همستر نریزید " که انگار برای جوان ایرانی، هزار چشمه‌ی جوشان امید باز کرده‌اند و او لگد پرانی کرده و به سمت بیراهه رفته! باباجان! شما فیلترتان را بکنید و سنگتان را بیندازید مقابل کسب و کارها و امیدها را در نطفه خفه کنید، چه‌کار دارید؟ بگذارید دلِ جوانِ ایرانی هم به یک موش خوش باشد.
یک‌جوری انتقاد می‌کنند که انگار تمام مسیرها را برای تهیه‌ی ماشین و مسکن و زندگی مرفه، باز گذاشته‌اند و دلشان به حال ما سوخته!
بله! در حوضی که ماهی نیست، همستر هم هفت‌تیرکش می‌شود!
آب که نیاورده‌اید، ما هم که کوزه نداریم بشکنید، چه‌کار به تصور کوزه‌ی خیالیِ جوان ایرانی دارید؟! از تصور کوزه‌ی پر از آب هم زورتان گرفته؟!

طوفان

[فندق]

از آن‌ها بود که به جزئیات اهمیت می‌داد، از آن‌ها که وقت راه رفتن حواسش بود حتی مورچه‌ها را لگد نکند، از آن‌ها که با ماه و ستاره حرف می‌زد و عاشقِ شعر بود.

[فندق]

روزای اول جنونم بود شبا به حرکت دیوارا عادت نداشتم
هرشب که میخواستم بخوابم چشامو میبستم
یه بار دیگه یادش میوفتادم و دیوارا به سمتم حرکت میکردن
چشامو محکم به هم فشار میدادم و قبل از رسیدن دیوارا به تنم به خواب میرفتم
تو خواب تو بغلش فشرده میشدمو چشا باز میکردم دیوار بود و..

[فندق]

من خیلی ترسو شدم در رابطه با آدم‌ها. خیلی محتاط‌تر.

[فندق]

وقتی در من نگاه می‌کنی
زخم‌های من آرام می‌گیرند.

[فندق]

او به شلوغی‌های زندگی و دغدغه‌های هم‌نسلانش تعلقی نداشت؛ روح او تکه‌ای از دشت‌های باز، دریاهای بی‌مرز و آسمان‌های روشن بود.

[فندق]

وقتی به تو خیانت می‌کنند انگار بازوهایت را قطع کرده‌اند.
می‌توانی آن‌ها را ببخشی اما نمی‌توانی در آغوششان بگیری...

لئو تولستوی

[فندق]

دیونه که نیستم ...
هستم.. هستم 
دیونه چشمات دیونه خندت ،دیوونه صدات ،موهات....
آخرین بار که لبخند زدی رو خوب یادمه
لبخند تو بوسیدم
آخه .. آخه خیلی قشنگ میخندی.

[فندق]

او به شلوغی‌های زندگی و دغدغه‌های هم‌نسلانش تعلقی نداشت؛ روح او تکه‌ای از دشت‌های باز، دریاهای بی‌مرز و آسمان‌های روشن بود.

[فندق]

نه دوری که منتظرت باشم،
‏و نه نزدیک که به آغوشت کشم؛
‏نه از آنِ منی که قلبم تسکین گیرد،
‏و نه از تو بی نصیبم که فراموش کنم؛
‏تو در میانِ همه‌چیزی...

نزار قبانی

[فندق]

‏آدم گاهی از یک سرزمین مهاجرت می‌کند، گاهی از یک فرهنگ، گاهی از یک رشتهٔ تحصیلی، و البته گاهی از یک آدم. «مهاجرت از آدم‌ها» شاید سخت‌ترین نوعِ مهاجرت باشد: باید از یک گوشهٔ قلبِ خودت به گوشه‌ای دیگر از قلب‌ات مهاجرت کنی؛ به آن گوشهٔ کوچکِ خلوتی پناه ببری که کسی آن‌جا نیست: پناه به خویشتن از دستِ خویشتن.

ابراهیم سلطانی

[فندق]

یه روزی بالاخره یکی رو پیدا میکنی که داستان زندگیتو درک میکنه و ازت مراقبت میکنه. چون نمیخواد دوباره اون دردا رو تجربه کنی.

[فندق]

فرق من و تو اینجاست که تو دردو جذب کردی و من لمسش کردم. کی میگه لامسه بهترین حسه؟

[فندق]

حسی که گفتم شاید با کمی قدم زدن بگذرد،
مرا وسط خیابان به گریه انداخت.

[فندق]

همیشه تصور کرده ام که بهشت، کتابخانه ای بی انتهاست.

بورخس

[فندق]

‏میدونی منتظر چی ام؟
‏شبهای زمستون، آسمون قرمزه، پنجره رو باز میکنی، کوچه سفید شده و صدای هیچی نمیاد، سکوت و سکوت و بارش برف.

[فندق]

‏نمیدونم چطور بگم اما یه «خریت»های دوست داشتنی تو زندگی آدم هست که میدونی نباید انجامش بدی، میدونی نباید دنبالش بری، میدونی نباید پیگیرش باشی اما هستی، این خریت های دوست داشتنی انسان رو پیر و فرسوده و افسرده میکنه ولی آیا این عوارض باعث دست کشیدن هم میشه؟هرگز.
‏زنده باد خریت.

[فندق]

‏از وقتی فهمیدم تو واقعیت از نگاه بقیه ۲۰ درصد از چیزی که خودت میبینی و فک میکنی هستی خوشکل و جذاب تری به اونایی که میبیننم حسودیم میشه.

[فندق]

‏کاش میتونستم به این پسره بگم اگه منتظر منی که هل اولو بدم، منتظر نباش. دیگه خسته‌تر و  غمگین‌تر از اونی‌ام که برای یه رابطه جدید انگیزه و شور و هیجان داشته باشم و قلبم تند تند بزنه. زندگیم هم حقیقتاً ظرفیت یه عاشق ترسو و بلاتکلیف و بی اعتماد به نفس دیگه رو نداره.

[فندق]

‏یه ويديو تو اينستا ديدم دختره ميگه "من فعلاً شوهر نمىخوام ولى دوست‌پسرى كه تبديل به شوهر نمیشه رو هم نميخوام"
‏اين تمام حرف من بود ولى تا الان بلد نبودم بيانش كنم: )

[فندق]

‏جدی دیگه یه دختر یا داف حقیه یا طنزش خوبه؛ مثلا من خودم به شخصه واقعا چاره‌ی دیگه‌ای جز اینکه طنزمو قوی کنم نداشتم.

[فندق]

‏الهی ابولفضل بزنه به کمرت که با نبودنت هم میتونی ناراحتم کنی.