دیالوگ های ماندگار ؛

[فندق]

«پیش می‌آید آدم مدت‌ها غصه‌دار باشد بی‌آن‌که خودش متوجه شود.»
 

طاعون / آلبرکامو

[فندق]

«حاضر بود جان خودش را بدهد، درصورتی‌که یکنفر به او اظهار محبت بکند و با دست روی سرش بکشد. او احتیاج داشت که مهربانی خودش را به کسی ابراز کند، برایش فداکاری بنماید. حس پرستش و وفاداری خود را به کسی نشان بدهد اما به نظر می‌آمد هیچکس احتیاجی به ابراز احساسات او نداشت»
 

سگ ولگرد / صادق هدایت

[فندق]

«درمان اهمیت ندارد، مهم با درد زندگی کردن است.»
 

افسانه سیزیف / آلبرکامو

[فندق]

خوشبختی را انتخاب کردن خجالت ندارد. رانبر گفت: «درست است، ولی اگر آدم بخواهد فقط خودش خوشبخت باشد آن وقت خجالت‌آور است.»
 

طاعون / آلبرکامو

[فندق]

«نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم بدون یه دوست ادامه بدم. قبلاً می‌تونستم خیلی راحت این‌جوری سر کنم، ولی این برمی‌گره به وقتی که نمی‌دونستم داشتن یه دوست چه‌جوریه. بعضی‌موقع‌ها وقتی آدم چیزی رو ندونه خیلی راحت‌تر می‌شه زندگی‌اش.»
 

فواید منزوی بودن / استیون چباسکی

[فندق]

«آقای دن‌لوی اگر بخواهید مرا خوب بشناسید باید به یاد بیاورید که من یک مرد گوشه‌گیر و یک عاشق بدبخت بودم و تمام عمر خود را در تحصیل و مطالعه گذرانده و هیچ آرزویی نداشتم جز اینکه گاهی از اوقات ماری آن را از پشت پنجره تماشا کنم. اما از روزی که این مایه نشاط را از دست من گرفتند من آدم دیگری شدم، آدمی که می‌خواست دنیا را خراب کند»
 

دندان ببر / موریس لبلان

[فندق]

«چه حسی دارد وقتی از کسانی دور می‌شوی و آن‌ها سرجای‌شان می‌مانند تا به شکل نقطه‌ای محو شوند؟ ــ این جهان به‌غایت عظیم است که ما را به پیش می‌راند، و خداحافظی است. ولی ما زیر آسمان‌ها به پیش می‌رانیم به سوی ماجرای دیوانه‌وار بعدی.»
 

در راه / جک کرواک

[فندق]

«کی جرأت داشت علنا بگوید که فلان چیز بد است، مگر ممکن می‌شد که در کشور شاهنشاهی چیزی بد باشد»
 

چشمهایش / بزرگ علوی

[فندق]

«همیشه به دوردست‌ها فکر کن. آن‌جاست که حقیقت را خواهی یافت.»
 

سقوط / آلبرکامو

[فندق]

«لاشه خود را از این سوراخ به آن سوراخ کشانیده بود و حالا انتظار روزهای بهتری را نداشت.»
 

سگ ولگرد / صادق هدایت

[فندق]

«اگر بکوشم به خویشتن خویش دست یابم، آن را آشکار و چکیده کنم، آن هنگام پی خواهم برد دانسته‌هایم جز آبی که از میان انگشتانم فرو می‌چکد نخواهد بود.»
‌‌

افسانه سیزیف / آلبرکامو

[فندق]

«اگر بکوشم به خویشتن خویش دست یابم، آن را آشکار و چکیده کنم، آن هنگام پی خواهم برد دانسته‌هایم جز آبی که از میان انگشتانم فرو می‌چکد نخواهد بود.»
‌‌

افسانه سیزیف / آلبرکامو

[فندق]

«فاسدترین آدم‌ها کسانی هستند که نادانند اما گمان می‌کنند همه‌چیز را می‌دانند، آن‌وقت به خودشان اجازه می‌دهند دیگران را بکشند. روح آدم جنایت‌کار کور است»
 

طاعون / آلبرکامو

[فندق]

«تاریکم. فردا سراغ من بیا.»

[فندق]

«به عبارت دیگر وقتی کسی با قاطعیت تمام هر دو پایش را توی یک کفش کرده است که دو به علاوه دو، ‌چهار نمی‌شود، ‌من دیگر ادامه بحث با او را بی‌فایده می‌دانم.»
 

سخنرانی آبراهام لینکلن

[فندق]

«نوازندهٔ تنور چشم‌هایش را دوخت به خیابان و گفت ضیافت چه فایده داره، زندگی غمناک‌تر از اونه که بخوای همه‌ش ضیافت به پا کنی. گندش بزنن! امشب پول ندارم و چیز دیگه‌ای هم مهم نیست.»
 

در راه / جک کرواک

[فندق]

«مادرم اغلب می‌گفت که هیچ وقت کسی بدبخت تمام عیار نیست. در زندانم هنگامی که آسمان به خود رنگ می‌گرفت و روز نوی آهسته به سلولم می‌لغزید، حرف او را تصدیق می‌کردم.»
 

بیگانه / آلبرکامو

[فندق]

«بشر تنها آفریده‌ایست که نمی‌خواهد آن باشد که هست.»
 

سقوط / آلبرکامو

[فندق]

«می‌خوام آزاد باشم و یکی مدام مواظبم نباشه که خوردی؟ رفتی؟ آمدی؟ این کار رو بکن! اون کار رو نکن! می‌خوام به قول فروغ خودم سرم بخوره به سنگ که بشکنه یا نشکنه. که دردم بیاد یا دردم نیاد.»
 

عادت می‌کنیم / زویا پیرزاد

[فندق]

«زندگی خالی نیست: مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست. آری تا شقایق هست، زندگی باید کرد. در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح و چنان بی‌تابم، که دلم می‌خواهد بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه. دورها آوایی است، که مرا می‌خواند.»
‌

بریده های از کتاب / سهراب سپهری

[فندق]

«زندگی خالی نیست: مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست. آری تا شقایق هست، زندگی باید کرد. در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح و چنان بی‌تابم، که دلم می‌خواهد بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه. دورها آوایی است، که مرا می‌خواند.»
‌

بریده های از کتاب / سهراب سپهری

[فندق]

«فردای آن روز به دفترم رفتم. حالم از همه چیز به هم می‌خورد. احساس پوچی می‌کردم. نه من قرار بود کاری انجام دهم نه همه دنیا. همه فقط ول می‌گشتیم تا زمانی که بمیریم. در این میان تا زمان مردن کارهای جزئی و کوچکی هم می‌کردیم. بعضی‌ها که حتی این کارهای کوچک را هم نمی‌کردند یک زندگی نباتی به تمام معنا. من هم جز این گروه بودم فقط نمی‌دانم چه گیاهی بودم شاید شلغم بودم.»
 

عامه پسند / بوکوفسکی

[فندق]

«فردای آن روز به دفترم رفتم. حالم از همه چیز به هم می‌خورد. احساس پوچی می‌کردم. نه من قرار بود کاری انجام دهم نه همه دنیا. همه فقط ول می‌گشتیم تا زمانی که بمیریم. در این میان تا زمان مردن کارهای جزئی و کوچکی هم می‌کردیم. بعضی‌ها که حتی این کارهای کوچک را هم نمی‌کردند یک زندگی نباتی به تمام معنا. من هم جز این گروه بودم فقط نمی‌دانم چه گیاهی بودم شاید شلغم بودم.»
 

عامه پسند / بوکوفسکی

[فندق]

«بابام «دست محبت‌آمیز» نثارم می‌کرد. دست محبت‌آمیز، ضربه‌های آروم دلگرمیه که رو زانو، شونه، و بازو زده می‌شه.»
 

فواید منزوی بودن / استیون چباسکی

[فندق]

«مردم جلو راه مرا گرفتند، به جهنم که همه کشته می‌شدند، به چه جرأتی این اشخاص توانسته‌اند عزیزترین امید زندگی مرا زندانی کنند. البته من در آن روز فقط یک نفر را کشتم. بعدها حاضر بودم برای خلاصی ماری آن ده نفر و یا بیست نفر دیگر را هم بکشم. زندگی یک مأمور برای من ارزشی نداشت و اگر تمام این اشخاص هم می‌مردند اهمیت نمی‌دادم»
 

دندان ببر / موریس لبلان