هیچیِ هیچی؟

[Black_wolf]

بعضی از ماها جرممون اینه که زود دلبسته‌ی محبت آدم‌ها میشیم، شایدم جرم آدم‌هاست که یه حجم زیادی از محبت رو به طرفمون سرازیر می‌کنن که مثل بهمن زیرش گیر می‌کنیم. بعد ناگهان چراغ اون محبت خاموش میشه. نه می‌فهمی از کجا اومد، نه می‌فهمی کجا رفت، نه می‌فهمی چطور شد. فقط هجوم ناگهان اون حضور و محبت رو در مقابل این دوری و سردیِ پررنگ درک نمی‌کنی. این میشه که هزار سال وسط یه علامت سوال زندگی می‌کنی. خودتو می‌خوری به خاطر رفتن و اومدن بی‌حسابِ یه آدم دیگه و هر لحظه، گاهی با بغض، گاهی با غم، گاهی با خشم، فقط از خودت می‌پرسی «چرا؟».
و می‌پرسی: یعنی واقعا، واقعنِ واقعا، جام اصلا خالی نیست؟ هیچیِ هیچی؟

[maahya]

وای اره واقعا،اصلا نمی‌فهمی در کسری از ثانیه چیشد ک ب اینجا کشیده شد

[ReLIFE]

48 دقیقه قبل، Black_wolf گفته است:

بعضی از ماها جرممون اینه که زود دلبسته‌ی محبت آدم‌ها میشیم، شایدم جرم آدم‌هاست که یه حجم زیادی از محبت رو به طرفمون سرازیر می‌کنن که مثل بهمن زیرش گیر می‌کنیم. بعد ناگهان چراغ اون محبت خاموش میشه. نه می‌فهمی از کجا اومد، نه می‌فهمی کجا رفت، نه می‌فهمی چطور شد. فقط هجوم ناگهان اون حضور و محبت رو در مقابل این دوری و سردیِ پررنگ درک نمی‌کنی. این میشه که هزار سال وسط یه علامت سوال زندگی می‌کنی. خودتو می‌خوری به خاطر رفتن و اومدن بی‌حسابِ یه آدم دیگه و هر لحظه، گاهی با بغض، گاهی با غم، گاهی با خشم، فقط از خودت می‌پرسی «چرا؟».
و می‌پرسی: یعنی واقعا، واقعنِ واقعا، جام اصلا خالی نیست؟ هیچیِ هیچی؟

صمیمیت بدون عشق یا دوست‌داشتن صمیمانه،

اهمیتی نداره چی صداش میکنی، چیزی که مهمه تصویر مبهمیه که داره از تو روی قلب و خاطره‌ی دیگری حک میشه، تصویری که شبیه تو نیست، تصویری که هیچ اختیار و‌ کنترلی روی شکل ثبت و ضبطش نداری،

آدم هیچوقت نمیتونه اونجوری که دلش میخواد به یاد بیاد،

و کامو راست می‌گفت، اونی که بیشتر از هر چیز در جهان طول میکشه، یادگرفتن دوست‌داشتنه