جنگهای سی ساله مذهبی در اروپا

[Topaz]

ظهور مذهب پروتستان در اوايل قرن شانزدهم ميلادی، شكاف عميقی بين پيروان مسيحيت به وجود آورد و كاتوليكها و پروتستانها در طول سده های پس از آن، بارها با هم به نزاع و نبرد پرداختند.

يكی از جنگهای معروف طرفداران پروتستان با كاتوليك مذهبان، در دهه دوم قرن هفدهم ميلادی به وقوع پيوست و در حدود سی سال به طول انجاميد.

در روز 23 مه 1618میلادی، پروتستانهای چك كه از محدود شدن آزاديهايشان توسط "فرديناند دوم"، امپراتوری مقدس روم نگران بودند، دو فرستاده وی را به قتل رساندند و به اين ترتيب جنگهای سی ساله مذهبی در اروپا آغاز شد.

اين جنگها كه عمدتاً در آلمان روی داد، فراز و نشيبهای زيادی داشت.

در طول جنگ، كشورهاي فرانسه، سوئد و دانمارك در حمايت از پروتستانها و دولت اسپانيا و امپراتوری روم به طرفداری از كاتوليكها وارد جنگ شدند.

جنگهای سی ساله مذهبی اروپا در نهايت، با انعقاد «پيمان وستفالی» در سال 1648میلادی خاتمه يافت، اما اسپانيا و فرانسه تا امضای «پيمان پيرنه» در سال 1659میلادی با هم درگير بودند.

این جنگ همچنین قحطی و بیماری‌های گوناگونی را به همراه داشت و باعث شد، که کشور آلمان از جمعیت خالی شود به طوری که در جنوب آلمان تنها حدود یک سوم زنده ماندند.

هرچند که جنگ سی سال طول کشید ولی درگیری آن سیصد سال دیگر ادامه داشت.

جنگهای سی ساله، علاوه بر ويرانی و تجزيه آلمان و نيز تضعيف امپراتوری مقدس روم، قدرت يافتن فرانسه را در پی داشت.

چندین دهه پس از پایان جنگ، هنگامی که اتریش و متحدان آلمانی‌اش در حال جنگ با ترکان عثمانی بودند، "لوئی چهاردهم" پادشاه فرانسه موقعیت را خوب دید تا تصرفات خود را در دو طرف راین گسترش دهد.

این عمل که در «جنگ‌های ناپلئونی» نیز تأثیرگذار بود، به دشمنی دیرینه آلمان و فرانسه تبدیل شد و می توان گفت که بعدها یکی از دلایل و پیش زمینه های دو «جنگ جهانی» بود.

در جنگهای سی ساله اگر چه نزاع ديرينه دو مذهب كاتوليك و پروتستان نقش مهمی داشت، اما عواملی چون اختلافهای ارضی و سياسی دولتهای اين قاره نيز در شروع و ادامه جنگ، بسيار مؤثر بود.

از نتايج مهم اين جنگها، پايان نسبی درگيريهای مذهبی پروتستانها و كاتوليكها و آغاز رشد جريانهای ناسيوناليستی و ملی گرايى و نژادپرستی در اروپا بود.

در كنار اين تاثيرات، تفكر جدايى دين از سياست نيز سر برآورد و به عبارتی، يكی از وقايع مهم اجتماعی كه زمينه جدايی نهاد دينی را از سياست فراهم ساخت، همين جنگها و «پيمان وستفالی» بود.

امضاء اين پيمان در مبانی نظری تاریخ سیاسی، به ابتدای مطرح شدن کلمه «سکولار» مشهور است.

اینجا نخستین مرتبه ای است که بسیاری از املاک و مستغلات کلیسایی به غیر روحانی سپرده می شود و از آنها با پسوند «سکولار» نام برده می شود و بدین شکل مراكز اقتصادی كه در سلطه كليسا بودند از نفوذ كليسا خارج گشتند.




 

[بمب انرژی]

مرسی جامع بود. قرار بود داعش هم دقیقا همین الگو رو بین مذاهب اسلامیپیاده کنه