یک اشتباه بسیار رایج وجود داره و اونم اینه که آدم‌ها رو باید تو عصبانیت شناخت و آدم‌ها تو عصبانیت خود واقعیشون رو نشون میدن.🚫🚫حتما بخونیدش

[AVA_2002]

 

‏یک اشتباه بسیار رایج وجود داره و اونم اینه که آدم‌ها رو باید تو عصبانیت شناخت و آدم‌ها تو عصبانیت خود واقعیشون رو نشون میدن.

چیزی به نام خود واقعی وجود نداره. هر آدم تعداد زیادی "خود" داره و در طول عمرش بهشون اضافه و کم میشه. 
‎
‏تنها چیزی که اتفاق میفته اینه که هر آدم تو هر لحظه‌‌ای بر اساس شرایط یکی از این "خود"هاش بروز پیدا می‌کنه. این کار به قدری سریع و ناخودآگاهه که خود فرد متوجه این تغییر نمیشه. به‌طوریکه آدما خودشون رو یک فرد یکپارچه می‌دونن و تناقضی تو خودشون نمی‌بینن.
‏درحالیکه در همه (تاکید می‌کنم که همه) ما این تناقض‌های جدی بین "خود"هامون وجود داره و ما بین احوالات و ادراکات مختلف در نوسان هستیم.

حالا کدوم یکی از این "خود"ها اصیل هستند؟ مطلقا هیچ‌کدوم و بیشترشون به یک اندازه معتبر هستند.
‏بنابراین وقتی با کسی در رابطه هستید با مجموعه‌ای از این "خود"ها در رابطه هستید که در مواقع مختلف بروز پیدا می‌کنن. درنظر داشته باشید که خود شما هم همین‌طور هستید و رفتار یکپارچه و باثبات ندارید. شما هم مشمول تناقض‌های رفتاری بی‌شمارید که از "خود"های مختلفتون ناشی میشه.
‏اگر دنبال آرامش در زندگی هستید لازمه این تناقض رو بشناسید و در آغوش بکشید. هر چیزی که ازش به عنوان ثبات شخصیت می‌شناسید رو فراموش کنید. ما یگانه و یکپارچه نیستیم.