Black_wolf

‌ تو دلت برام تنگ نشد؟ صبحا وقتی بیدار شدی، شبا موقع خواب، نگاه نکردی ببینی من چی گفتم؟ هیچی نگفتنم دلتنگت نکرد؟ دلت نخواست آهنگایی که گوش کردی رو برام بفرستی؟ دوست نداشتی چیزایی که می‌بینی رو نشونم بدی؟ یعنی هیچ اتفاقی نیفتاد که دلت بخواد درباره‌ش باهام صحبت کنی؟ غذای موردعلاقه‌م رو نخوردی که یادم بیفتی؟ تو اصلا نگران حالم نشدی؟ دوست نداشتی بدونی دارم چیکار می‌کنم؟ اطرافم چی می‌گذره و اصلا کجام؟ تو دلت تنگ نشد؟ خداحافظ ای ک کسی نتونست جای تو بیاد حتی خودت

نبودنِ تو فقط یه نبودنِ ساده نیست؛ نبودنِ تو یعنی یه منِ بدونِ تو! منِ بدونِ تو میدونی مثل چیه؟! مثل حسِ تنهایی بچه‌ای ک یادشون رفته بیان دنبالش… مثل حسِ کلافگی بلند شدن تو یه عصر پاییزی ک همه جا تاریکه... مثل حسِ خستگی بعد کابوس دیدن... مثل حسِ غریبیِ روز اول مدرسه... مثل حسِ کافی نبودن تو دوست داشتن یه طرفه… منِ بدون تو مثل یه پازلِ ک یه تیکش گم شده و بدون اون یه تیکه نمیتونه کامل شه و گم میشه در تو و تصمیم ب رفتن میگیره و میره و میره و میره....

بماند که ندارمت .. بماند که هنوز دلم برایت تنگ است .. بماند که تکه ای از تو در من مانده .. بماند که شبها بیقرارت میشوم .. بماند که هنوز دلم میخواهدت .. بماند که بی تو فقط زنده ام .. بماند که هنوز وقتی باران میبارد، صدایت در گوشم میپیچد .. بماند که نیستی تا آرامم کنی .. بماند که نمیتوانم از ذهنم بیرونت کنم .. همه‌ی اینها بماند در دلم. تو فقط خوب باش ... همین کافیستخداح.............

مرا در روز بارانی دفن کنید تا از غم بی کسی ام تنها ابرها برایم گریه کنند

شاید همه چی ایده ال نبود اما دلم ب بودنت خوش بود شاید همه چی طبق میلمون پیش نرفت اما بودنت برام قوت قلب بود شاید مسیرامون یکی نبود ولی ازت ممنونم ک بخشی از داستان زندگی من بودی اثر انگشتت هیچوقت از رو قلب من پاک نمیشه و همیشه برام دوست داشتنی میمونی

و اما اگر مرگ من فرا رسید ندیدیم بدان ک من در دلم تو را بسیار ارزو کرده بودم

مینویسم نامه رو روزی از اینجا میروم با خیال او ولی تنهای تنها میرووووم در جوابم شاید او حتی نگوید کیستی شاید او حتی بگوید لایق من نیستی می نویسممم من ک عمری با خیالت زیستم گاهی از من یاد کن حالا ک دیگر نیستم

ممنونم

خیلی‌ها میگن "آدم‌ها رو تو سفر میشه شناخت" و شایدم تا حدی درست باشه اما من میگم "آدم‌ها رو در موقعیت‌های آنی و یهویی میشه شناخت" سفر که برنامه ریزی شده‌است. آدم‌ها رو باید تو واکنش‌های ناگهانی‌شون نسبت به مسائل شناخت. وقتی تو رستوران نوشیدنی‌ات می‌ریزه، وقتی کلیدت رو جا می‌ذاری، وقتی یه اشتباهی می‌کنی، چیزی رو فراموش میکنی دقیقا زندگی همین‌ جاهاست و هنر اصلی، پاسخ درست به این موقعیت‌های پیش بینی نشده است

ترسناک ترین بخش وجود من اینه که می‌تونم دنیارو بهت بدم و به همون سرعت ازت پس بگیرم! وفاداری من عمیقه ولی احترامی که برای خودم قائلم؛ عمیق تره

این خیلی طبیعیه که در طی زندگیمون ادم‌های اطراف و علاقه‌مون رو به بعضی بحث‌ها و جمع‌ها رو از دست بدیم. شاید تازه خودمون رو شناختیم و یا بخاطر نوع شغل، محل زندگی، سبک زندگی، تاهل یا بچه‌دار شدن دغدغه‌هامون تغییر پیدا کردن. این‌ها باعث می‌شن دیگه از جمع‌های سابق ذوق‌زده نشیم. دیگه موضوع مشترکی برای صحبت با اطرافیان نداشته باشیم. و این می‌تونه باعث غمگین شدن ما و حتی تجربه‌ی نوعی از سوگ بشه. هیچ ایرادی نداره اگر با ادم‌هایی که دیگه هم‌مسیر نیستید خداحافظی کنید. هیچ ایرادی نداره که خودتون و سبک زندگی جدیدتون رو انتخاب کنید و ارتباط با افراد قدیمی کاهش بدید. این بهتون‌ کمک می‌کنه فضا رو برای آدم‌های جدید با سبک شبیه به خودتون باز کنید.

احسنتتت

وااو چ زیبا واقعا دستت درد نکنه عالی بوددد

برقِ چشمانت شبی تاب و توانم را گرفت چشمِ تو نادر شد و کلِّ جهانم را گرفت اتفاقی تازه در شهرِ دلم رخ داده است چشم ‏های مستِ تو، شب پاسبانم را گرفت چشمِ محمودت کنارِ ناله و افغان ما از حریمِ دل گذشت و شیرازم را گرفت آهوی چشمت شبی از بیشه ام رد گشت و بعد بَبرِ تنها مانده‏ی مازندرانم را گرفت لَخت لختِ دردهایم در گلویم گیر کرد حرف حرف اسم تو وقتی دهانم را گرفت « شاعری » با چشم خود می دید جانش می رود من ولی در خواب دیدم که یک بیگانه جانم را گرفت